Poprzednia

ⓘ Odznaka Strzelca Spadochronowego Luftwaffe – niemiecka odznaka ustanowiona 5 listopada 1936 rozkazem dowódcy Luftwaffe, generała Hermanna Göringa. Warunkiem otr ..




Odznaka Strzelca Spadochronowego Luftwaffe
                                     

ⓘ Odznaka Strzelca Spadochronowego Luftwaffe

Odznaka Strzelca Spadochronowego Luftwaffe – niemiecka odznaka ustanowiona 5 listopada 1936 rozkazem dowódcy Luftwaffe, generała Hermanna Göringa. Warunkiem otrzymania odznaki przez strzelca spadochronowego służby czynnej i rezerwy było ukończenie kursu spadochronowego i wykonanie w jego trakcie sześciu skoków ze spadochronem. Pierwsze nadania odbyły się 15 grudnia 1936.

                                     

1. Wygląd odznaki

Odznaka Strzelca Spadochronowego Luftwaffe była ażurowa, w kształcie owalnego wieńca o wyglądzie stylizowanych liści z prawej strony dębowych, z lewej laurowych z umieszczoną na nim sylwetką pikującego orła. Wieniec wykonany był z białego metalu wykańczanego na srebrzystoszaro. Wizerunek orła trzymającego w szponach swastykę wykonywano z pozłacanego brązu; krawędzie orła i swastyka były polerowane. W czasie II wojny światowej dla oszczędności odznakę sporadycznie wykonywano także z tak zwanego "szajsmetalu”. Zgodnie z przepisami wymiary odznaki wynosiły w pionie około 53, a w poziomie 41.5 milimetrów.

Odznakę Strzelca Spadochronowego Luftwaffe wolno było nosić tylko do munduru, pośrodku lewej strony kurtki mundurowej. W przypadku posiadania przez oficera lub żołnierza Krzyża Żelaznego I klasy odznakę należało nosić poniżej. Od 1941 odznakę mogli otrzymywać także urzędnicy wojskowi, a od 1944 także żołnierze spoza wojsk powietrznodesantowych.

                                     

2. Źródła

  • Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie: Odznaka Strzelca Spadochronowego Luftwaffe
  • Lexikon der Wehrmacht: Fallschirmschützenabzeichen der Luftwaffe niem.