Poprzednia

ⓘ Odznaka za Walkę z Bandami – niemieckie odznaczenie ustanowione przez Adolfa Hitlera 29 stycznia 1944, związane początkowo między innymi z walkami przeciwko par ..




Odznaka za Walkę z Bandami
                                     

ⓘ Odznaka za Walkę z Bandami

Odznaka za Walkę z Bandami – niemieckie odznaczenie ustanowione przez Adolfa Hitlera 29 stycznia 1944, związane początkowo między innymi z walkami przeciwko partyzantom Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii.

                                     

1. Etymologia

Rozkazem z 31 lipca 1942 Reichsführer-SS Heinrich Himmler zakazał używania w oficjalnych dokumentach terminu "partyzant”, nakazując w zamian stosowanie określeń: "bandyta” i "bandy”. Używano ich odtąd w odniesieniu do wszystkich antyniemieckich ruchów partyzanckich i konspiracyjnych działających w okupowanej Europie.

Dla przykładu SS-Obergruppenführer Erich von dem Bach-Zelewski, któremu Himmler powierzył zadanie kierowanie akcjami antypartyzanckimi na tyłach frontu wschodniego, piastował stanowisko "pełnomocnika Reichsführera SS do zwalczania band” Der Bevollmächtigte des Reichsführer SS für Bandenbekämpfung, a od czerwca 1943 "szefa formacji do walki z bandami” Der Chef der Bandenbekämpfungsverbände.

                                     

2. Zasady nadawania

"Odznakę za Walkę z Bandami” nadawano w trzech stopniach brązowym, srebrnym i złotym żołnierzom biorącym udział w walkach antypartyzanckich – przy czym żołnierzom wojsk lądowych Heer i Waffen-SS przysługiwała odznaka:

  • srebrna za 50 dni walk,
  • brązowa za 20 dni walk,
  • złota za 100 dni walk,

a pilotom Luftwaffe przysługiwała odznaka:

  • srebrna za 75 dni walk,
  • brązowa za 30 dni walk,
  • złota za 150 dni walk.
                                     

3. Opis odznaki

"Odznakę za Walkę z Bandami” wielkości 48 × 58 mm wykonywano jako odlew z tak zwanego "metalu wojennego”, czyli cynku z różnymi domieszkami. Przedstawia rękojeść germańskiego miecza z krzyżem słonecznym w wersji swastyki, wbitego w wijącą się hydrę. Poniżej znajduje się wizerunek czaszki ze skrzyżowanymi piszczelami. Całość otacza wieniec z liści dębowych.

Po II wojnie światowej, w 1957 w Niemczech Zachodnich zakazano używania orderu ze swastyką i czaszką, a w 1958 wprowadzono wersję bez swastyki i czaszki.