Poprzednia

ⓘ Medal Za Ratowanie Ginących – polskie odznaczenie cywilne okresu międzywojennego. Medal został ustanowiony rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 22 marca 1928 ce ..




Medal za Ratowanie Ginących
                                     

ⓘ Medal za Ratowanie Ginących

Medal Za Ratowanie Ginących – polskie odznaczenie cywilne okresu międzywojennego.

Medal został ustanowiony rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 22 marca 1928 celem nagradzania zasług położonych przy ratowaniu tonących oraz ofiar katastrof żywiołowych.

                                     

1. Zasady nadawania

Medal nadawano obywatelom polskim oraz cudzoziemcom, którzy na obszarze Polski lub przy ratowaniu polskich obywateli za granicą, nieśli ratunek z narażeniem życia. Medal nadawał minister spraw wewnętrznych, który mógł przekazać uprawnienia wojewodom i Komisarzowi Rządu Warszawy. Odznaczeni otrzymywali medal bezpłatnie.

Medal ten mógł być nadany tej samej osobie wielokrotnie, kolejne nadania oznaczano przez umieszczenie na wstążce medalu gwiazdki pięcioramiennej brązowej średnicy 9 mm.

Po II wojnie światowej nie został przyjęty do systemu odznaczeń Polski Ludowej w 1944 ani III RP w 1992.

Medal noszony był na lewej piersi, w kolejności po Krzyżu Żołnierzy Polskich z Ameryki, a przed Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921.

                                     

2. Opis odznaki

Odznaką Medalu Za Ratowanie Ginących jest okrągły medal wybity w srebrze o średnicy 35 mm. Na awersie zndajduje się godło Polski – orzeł oraz w otoku napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA. Na odwrotnej stronie medalu rewersie, w wieńcu z liści dębowych znajduje się napis: ZA / RATOWANIE / GINĄCYCH.

Medal zawieszony jest na białej wstążce szerokości 40 mm z czerwonymi brzegami i wąskim czerwonym pionowym paskiem pośrodku.